سایت بامداد خبر، پایگاهی خبری-تحلیلی برای جنبش دانشجویی ایران است که به تازگی با تلاش شماری از فعالان اندیشمند جنبش دانشجویی ایران راه اندازی شده است. این سایت به گفته بنیانگذارانش در تلاش است تا تجربه و نگاهی متفاوت »را به مخاطب فضای مجازی عرضه کند . در این چند روز که از آغاز به کار سایت می گذرد، شاهد گفتگوهای ارزنده، اخباری پیگیرانه و تحلیلهای عمیق در این سایت بوده ایم.

ما به عنوان بخشی از جامعه دانشگاهی کشور، آغاز به کار این سایت خبری-تحلیلی ارزشمند را به همه دست اندر کاران این سایت، شادباش گفته و آرزو می کنیم که تلاشهای پیگرانه دوستان دانشجویمان در این سایت، در همه اهداف و زمینه ها، پیروزمندانه باشد.

دوستان گرامی در سایت بامداد خبر، لطف کرده و تیرداد بنکدار از اعضای ائتلاف دانشجویان آزادیخواه ملی را برای یکی از نخستین گفتگوهایشان برگزیدند. می توانید مشروح این گفتگو را در اینجا و یا ادامه مطلب بخوانید.

در اینجا دو گفتار از دکتر ناصر فکوهیی درباره دو طرح نادرست بومی گزینی و سهمیه بندی جنیستی را ارائه می کنیم. متن نخست سخنرانی دکتر فکوهی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، است که متن آن را از "خبرنامه امیرکبیر" برداشت کرده ایم، و متن دوم، مقاله ایشان در همشهری عصر است که در سایت "کانون زنان ایرانی" درج گردیده است.

امروز آقای محمد خاتمی ریس جمهور سابق جمهوری اسلامی ایران، برای سخنرانی به مناسبت روز دانشجو به دانشگاه تهران آمد. آنچه که از همان ابتدا مشهود بود، پر شدن سالن شهید چمران دانشکده فنی دانشگاه تهران، از افراد وابسته به جریانات خاص بود که مانع ورود دانشجویان منتقد و دگر اندیش به سالن سخنرانی آقای خاتمی بشوند. از ابتدا برنامه ریزی به صورتی بود که با جلوگیری از ورود منتقدین به سالن سخنرانی، آقای خاتمی مجبور به تهدید به اخراج کردن مخالفان نشود که ژست آزادمنشانه اشان آسیب بیند. بلکه اینبار گروهی که بازوبند انتظامات داشته و اغلب از اعضای انجمن سنتی دانشگاه تهران و یا گروههای دوم خردادی بودند، بیسیم به دست و با توهین و زد و خورد و حتی استفاده از اسپری اشک آور، مانع حضور منتقدین در سالن سخنرانی شدند. برنامه را هم چنان پیش بردند که آن تعداد از دانشجویان منتقد نیز که با گذشتن از سدهای پرشمار وارد سالن سخنرانی شده بودند، عملن توانایی ابراز وجودی نیابند. مجری برنامه نیز در ابتدا خداوند را شکر می کند که خاتمی را برای به دوش کشیدن مصائب ملت ایران آفرید! و آقای خاتمی نیز به رویه همیشگی اش ابتدا از دردناک بودن فاجعه ۱۸ تیر سخن می گوید و پس از آنکه با تشویق حضار مواجه می شود، معترضین آن سال را غیر دانشجو و اوباش خطاب می کند که باید سرکوب می شدند و شدند...

اما می خواستیم با حضور در سالن سخنرانی از حق خود جهت طرح پرسش از ریس جمهور سابق کشورمان استفاده کنیم که نه موفق به ورود به سالن شدیم، و نه توانستیم که پرسشهایی را که آماده کرده بودیم،ارائه کنیم. بنابراین تنها به ارائه پرسشها در اینجا اکتفا می کنیم. هرچند که می دانیم که هرگز بر این پرسشها پاسخی نخواهیم گرفت. اما شاید تنها فایده این پرسشها در این باشد که وبلاگ نویسان نوظهوری را که اخیرن در عالم بلاگستان، اقدام به تاسیس کمپین التماس به آقای خاتمی نموده اند متقاعد کنیم که تا زمانی که پاسخ این پرسشها را به شکلی واضح و شفاف از زبان آقای خاتمی یا هر کاندیدای مدعی اصلاح طلبی دیگری نشنویم، به عنوان یک گروه دانشجویی، دلیلی برای حمایت از ایشان نداریم. البته بدیهیست که بر فرض محال پاسخ شنیدن نیز نیازمند بررسی و تحلیل آن پیش از موضع گیری خواهیم بود.

متن پرسشهای دانشجویان آزادیخواه ملی از آقای محمد خاتمی:

جناب آقای محمد خاتمی

با درود و احترام

با نزدیک شدن به دوره دهم انتخابات ریاست جمهوری، بسیاری از شما به عنوان مناسب ترین گزینه برای جایگزینی ریس جمهور فعلی یاد می کنند. این در حالی است که با وجود تفاوت بسیار میان دیدگاهها و کارنامه دولت اصلاح طلب با دولت نهم، بسیاری از فعالین مدنی و اجتماعی نیز تمایل چندانی به بازگشت به دوران اصلاحات ندارند. از سوی دیگر به نظر می رسد که طرفداران بازگشت جنابعالی به مسند ریاست جمهوری، به دنبال ایجاد فضایی هستند که به موجب آن گروههای ناراضی از شرایط موجود (همچون جامعه دانشگاهی) به حمایت بدون پیش شرط از شما راضی شوند.از این روی به عنوان نماینده گروهی از دانشجویان، فرصت را مغتنم دانسته و به طرح پرسشهایی در خصوص مطالبات جامعه دانشگاهی از شما به عنوان یکی از گزینه های محتمل برای ریاست جمهوری آینده می پردازیم:

۱. دیدگاه جنابعالی درباره استقلال نهاد دانشگاه از "حکومت" چیست؟

۲.به نظر شما آیا با ادامه یافتن شرایط موجود در شیوه گزینش اعضای هیئتهای علمی دانشگاهها و انتصابی بودن مقام ریاست دانشگاهها توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی و دخالت غیر کارشناسی و ایدئولوژیک در ریزترین مسائلی که به دانشگاه مربوط است، همچون نحوه ارائه واحدهای درسی رشته های مختلف ( و به ویژه علوم انسانی) به وسیله آن شورا، تحقق یافتن ایده استقلال دانشگاهها امکان پذیر است؟

۳.دیدگاه شما در خصوص تاسیس سندیکاهای مستقل دانشجویی در کشور چیست؟ آیا شما در صورت انتخاب مجدد به مقام ریاست جمهوری، حاضر به حمایت و اعطای مجوز فعالیت به سندیکاهای مستقل دانشجویان و استادان خواهید بود؟

۴.دیدگاه شما درباره قوانین ناعادلانه تحمیلی از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی و وزارت علوم به دانشگاهها، همچون آیین نامه های انضباطی و شیوه نامه های نظارت بر نشریات و تشکلهای دانشجویی چیست؟

با سپاس از جنابعالی

ائتلاف دانشجویان آزادیخواه ملی

دوشنبه ۲۵ آذر ۱۳۸۷    

دانشجویان آزادیخواه ملی پیرو اعلام قبلی در برنامه اعلامی از سوی دفتر تحکیم وحدت با نام "دانشگاه فریاد آزادی" در دانشگاه تهران شرکت کردند. دانشجویان آزادیخواه ملی به همراه شماری از دانشجویان از دانشکده حقوق و علوم سیاسی با خواندن سرود "یار دبستانی" از صحن دانشکده راهپیمایی خود را آغاز نمودند. پس از خروج از دانشکده جمعیت با خواندن سرود "ای ایران"  به دیگر دانشجویانی که در مقابل دانشکده فنی اجتماع کرده بودند، پیوستند.

آلبوم عکسها را در ادامه مطلب ببینید.

خبرنامه امیرکبیر: تجمع بزرگ دانشجویی «دانشگاه فریاد آزادی» امروز، یکشنبه، به میزبانی دفتر تحکیم وحدت در دانشگاه تهران برگزار شد. در این تجمع که با استقبال گسترده گروه های مختلف دانشجویی همراه بود بیش از ۳۰۰۰ نفر شرکت داشتند. دفتر تحکیم وحدت در خصوص تجمع خود در نامه ای به وزارت علوم و دانشگاه تهران از مسئولین این دو نهاد خواسته بود با دانشجویان در برگزاری این برنامه همکاری کنند. وزارت علوم و دانشگاه تهران موضعی مبنی بر مخالفت با تجمع اتخاذ نکرده بودند.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر حرکت دانشجویان ابتدا از مقابل دانشکده حقوق و علوم سیاسی آغاز شد. دانشجویان با راهپیمایی در صحن دانشگاه و خواندن سرود یار دبستانی به مقابل دانشکده فنی رسیدند. پس از ملحق شدن دانشجویان دیگر به تجمع، اعلام شد تعداد زیادی از دانشجویان پشت درها مانده اند و انتظامات و حراست دانشگاه اجازه ورود به آن ها نداده است. بنا بر این دانشجویان برای وارد کردن دانشجویانی که در خیابان مانده بودند به سمت در خیابان ۱۶ آذر حرکت کردند.

گزارش : ابوالفضل عابدینی نصر  

صدها نفر از دانشجویان دانشگاه تهران ساعت 11 صبح امروز ۱۷ آذرماه روبروی دانشکده ی فنی تجمع کرده وبه سنت هر ساله برای حمایت و ورود دانشجویانی که بیرون دانشگاه حضور داشتند و نیروهای امنیتی و انتظامی مانع ورود آنان به دانشگاه شده بودند، ساعت  12 با حرکت به سمت درب 16 آذر اقدام به شکستن قفل های این درب کرده و باعث ورود دیگر دانشجویان به داخل دانشگاه شدند. ...

یکی از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت بر اساس پروژه ای که این دفتر در سالهای اخیر بدست گرفته ا ست مطلبی تحت عنوان " جنبش دانشجویی و مسئله قومی " را نگارش نموده  که در این مطلب و سلسله مطالب و رفتارهای این خط فکری در سالهای اخیر رگه هایی از جهان وطنی و بی اعتنایی به حفظ تمامیت ارضی  دیده میشود.

سالهاست در سایت ها و نوشته های خود واژه فعال هویت طلب را مطرح می نمایند ، با افراد تجزیه طلب جلسه و میتینگ برگزار می کنند و با نوشته های خود و بیانیه های جهت دار پروژه ملت سازی را دنبال میکنند .

برخی از این افراد در جلسات خود به دنبال حذف یکی از بندهای موجود در اساسنامه تحکیم وحدت که حفظ تمامیت ارضی است تلاش میکردند و برای مطرح ساختن خود با توجه به مشکلات درونی واختلافات وسیع و عدم اقبال در بدنه دانشجویی ، با دانشجویان شناخته شده  کرد و ... همکاری می نمایند .

برخی از این دوستان در تحکیم وحدت در جلسه یا جلساتی از همکاری با نیروهای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی پشتیبانی کرده و صراحتا خواستار همکاری و همفکری با این نیروها بوده اند و همانگونه که می بینیم پروژه قومیت ها در این دفتر پس از آزادی اعضای شورای مرکزی آن شدت گرفت .

در این مطلب کوتاه تنها بیان چند نکته را ضروری میدانم و ضمن آن هشدار به این دوستان که اگر به واسطه رفتار شما کوچکترین اتفاقی برای کشور رخ دهد یا خونی به ناحق توسط هر رژیم مستبدی ریخته شود شما نیز در آن شریک خواهید بود.

     نهاد دانشگاه و فضاي ساختاري آن همواره فرصتي بوده است براي مطرح شدن انواع و اقسام آراء و عقايد گوناگون و در عين حال مكاني براي بحث و گفتگو براي صاحبان آن آراء و عقايد. همچنين خصلتهاي دانشجويي و قرار گرفتن در چنين محيطي شكل گيري جريان هاي مختلف فكري ، اجتماعي و سياسي در دانشگاه را ممكن ساخته است. حال گاه اين جريان ها در غالب تشكل نمود يافته اند و گاه به صورت طيف شناسايي شده اند.

    فضاي امروزۀ دانشگاه نيز علي رغم انواع و اقسام فشارهاي وارده از سوي نهادهاي امنيتي حاكميت و موج احضارها و تعليق ها و ديگر فشارها و ضايع شدن حقوق دانشجويان ، از اين مقوله مستثني نيست و امروزه نيز شاهد شاهد حضور جريان ها و تشكل هاي مختلف دانشجويي اعم از چپ و ليبرال و مذهبي و انجمن هاي اسلامي و غيره هستيم. هرچند كه شرايط اجتماعي فعلي و جامعه و نيز بعضي عملكردهاي نابجا و خطاي برخي تشكل هاي دانشجويي به نوعي جنبش دانشجويي را نيز به محاق برده است ، اما به هر حال هنوز هم جريانهاي دانشجويي حداقل توانسته اند همچنان صرف وجود خويش را در دانشگاه از گزند حوادث مصون بدارند. در شرايط فعلي نيز فضاي دانشگاه از اهميت اساسي برخوردار است.

    ملي گرايي به عنوان باور به ارزش هاي ملي و لحاظ كردن منافع ملي در تحليل ها و عملكردها ، تاكنون حداقل در تاريخ 30سالۀ جنبش دانشجويي پس از انقلاب ، هيچ گاه به عنوان يك جريان در دانشگاه مطرح نبوده است. علت اين امر را در دوره اي مي توان فضاي خاص دانشگاه و هژموني جريان هاي چپ و پس از آن مذهبي دانست و در اين چندسالۀ اخير نيز كم كاري دانشجويان ملي گرا و عدم شكل دهي به يك شبكۀ ارتباطي بين اين فعالان نيز مزيد بر علت است. اما در شرايط كنوني كه ميهنمان با آن دست به گريبان است و فضاي فعلي دانشگاههاي كشور ، لازم است كه خون تازه اي در رگهاي جنبش دانشجويي تزريق شود. هماهنگي نيروها و فعالان دانشجوي آزاديخواه و ملي در غالب يك ائتلاف مي تواند مثمر ثمر واقع گردد. لازم به ذكر است كه پرداختن به ارزشهاي ملي و لحاظ كردن منافع ملي ، موضوعاتي هستند كه تا حدودي توسط ديگر گروهها و جريان هاي فعال در دانشگاه نيز به آنها پرداخته شده است. اما دانشجويان ملي چنين موضوعاتي را دغدغۀ اصلي خود قرار ميدهند و در عين حال پي گير ديگر آرمانهاي مشترك جنبش دانشجويي نيز خواهند بود.

قدرت ، ثروت ، منزلت : خواسته هاي اصلي

شايسته است كه دانشجويان آزادي خواه ملي سه مؤلفۀ فوق را مد نظر قرار دهند. اين مؤلفه ها مي توانند در وجوه خارجي و داخلي خود مطرح گردند. در وجه خارجي مي توان قدرت را به نيرومندي در عرصۀ بين المللي جهت حفظ منافع حياتي و ملي و نيز تماميت سرزميني ؛ ثروت را به ايجاد و افزايش ثروت ملي ؛ و منزلت را به استيفاي حقوق تاريخي و ملي در عرصۀ بين المللي و ارتقاء وجهۀ ايران نزد جهانيان تعبير كرد. دست يابي شهروندان به حقوق سياسي و بالا بردن مشاركت مردمي در امر ادارۀ كشور ، توزيع عادلانۀ ثروت و نيز رعايت حقوق و آزادي هاي مدني-اجتماعي و رفتار ظابطه مند و احترام آميز با شهروندان ايراني از سوي حاكميت نيز وجه داخلي مؤلفه هاي مطرح شده را تشكيل مي دهند.

                                                                                                    شاهين زينعلي