یکی از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت بر اساس پروژه ای که این دفتر در سالهای اخیر بدست گرفته ا ست مطلبی تحت عنوان " جنبش دانشجویی و مسئله قومی " را نگارش نموده  که در این مطلب و سلسله مطالب و رفتارهای این خط فکری در سالهای اخیر رگه هایی از جهان وطنی و بی اعتنایی به حفظ تمامیت ارضی  دیده میشود.

سالهاست در سایت ها و نوشته های خود واژه فعال هویت طلب را مطرح می نمایند ، با افراد تجزیه طلب جلسه و میتینگ برگزار می کنند و با نوشته های خود و بیانیه های جهت دار پروژه ملت سازی را دنبال میکنند .

برخی از این افراد در جلسات خود به دنبال حذف یکی از بندهای موجود در اساسنامه تحکیم وحدت که حفظ تمامیت ارضی است تلاش میکردند و برای مطرح ساختن خود با توجه به مشکلات درونی واختلافات وسیع و عدم اقبال در بدنه دانشجویی ، با دانشجویان شناخته شده  کرد و ... همکاری می نمایند .

برخی از این دوستان در تحکیم وحدت در جلسه یا جلساتی از همکاری با نیروهای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی پشتیبانی کرده و صراحتا خواستار همکاری و همفکری با این نیروها بوده اند و همانگونه که می بینیم پروژه قومیت ها در این دفتر پس از آزادی اعضای شورای مرکزی آن شدت گرفت .

در این مطلب کوتاه تنها بیان چند نکته را ضروری میدانم و ضمن آن هشدار به این دوستان که اگر به واسطه رفتار شما کوچکترین اتفاقی برای کشور رخ دهد یا خونی به ناحق توسط هر رژیم مستبدی ریخته شود شما نیز در آن شریک خواهید بود.

    اين نوشتار به صورت عمده نسبت "جنبش زنان ايران" را با جنبش ملي دموكراسي خواهي در ايران برسي مي كند. همچنين در اين برسي منظور از "جنبش زنان ايران" جنبشي حقوقي است كه برابري را صرفاً در عرصۀ حقوقي و در برابر قانون خواستار است.(منظور گرايش غالب آن چنين است) از اين رو است كه طرح "كمپين يك ميليون امضاء براي لغو قوانين تبعيض آميز عليه زنان" به عنوان شاخص ترين كنش اين جنبش در زمان حاضر، در نظر گرفته شده است.

     نهاد دانشگاه و فضاي ساختاري آن همواره فرصتي بوده است براي مطرح شدن انواع و اقسام آراء و عقايد گوناگون و در عين حال مكاني براي بحث و گفتگو براي صاحبان آن آراء و عقايد. همچنين خصلتهاي دانشجويي و قرار گرفتن در چنين محيطي شكل گيري جريان هاي مختلف فكري ، اجتماعي و سياسي در دانشگاه را ممكن ساخته است. حال گاه اين جريان ها در غالب تشكل نمود يافته اند و گاه به صورت طيف شناسايي شده اند.

    فضاي امروزۀ دانشگاه نيز علي رغم انواع و اقسام فشارهاي وارده از سوي نهادهاي امنيتي حاكميت و موج احضارها و تعليق ها و ديگر فشارها و ضايع شدن حقوق دانشجويان ، از اين مقوله مستثني نيست و امروزه نيز شاهد شاهد حضور جريان ها و تشكل هاي مختلف دانشجويي اعم از چپ و ليبرال و مذهبي و انجمن هاي اسلامي و غيره هستيم. هرچند كه شرايط اجتماعي فعلي و جامعه و نيز بعضي عملكردهاي نابجا و خطاي برخي تشكل هاي دانشجويي به نوعي جنبش دانشجويي را نيز به محاق برده است ، اما به هر حال هنوز هم جريانهاي دانشجويي حداقل توانسته اند همچنان صرف وجود خويش را در دانشگاه از گزند حوادث مصون بدارند. در شرايط فعلي نيز فضاي دانشگاه از اهميت اساسي برخوردار است.

    ملي گرايي به عنوان باور به ارزش هاي ملي و لحاظ كردن منافع ملي در تحليل ها و عملكردها ، تاكنون حداقل در تاريخ 30سالۀ جنبش دانشجويي پس از انقلاب ، هيچ گاه به عنوان يك جريان در دانشگاه مطرح نبوده است. علت اين امر را در دوره اي مي توان فضاي خاص دانشگاه و هژموني جريان هاي چپ و پس از آن مذهبي دانست و در اين چندسالۀ اخير نيز كم كاري دانشجويان ملي گرا و عدم شكل دهي به يك شبكۀ ارتباطي بين اين فعالان نيز مزيد بر علت است. اما در شرايط كنوني كه ميهنمان با آن دست به گريبان است و فضاي فعلي دانشگاههاي كشور ، لازم است كه خون تازه اي در رگهاي جنبش دانشجويي تزريق شود. هماهنگي نيروها و فعالان دانشجوي آزاديخواه و ملي در غالب يك ائتلاف مي تواند مثمر ثمر واقع گردد. لازم به ذكر است كه پرداختن به ارزشهاي ملي و لحاظ كردن منافع ملي ، موضوعاتي هستند كه تا حدودي توسط ديگر گروهها و جريان هاي فعال در دانشگاه نيز به آنها پرداخته شده است. اما دانشجويان ملي چنين موضوعاتي را دغدغۀ اصلي خود قرار ميدهند و در عين حال پي گير ديگر آرمانهاي مشترك جنبش دانشجويي نيز خواهند بود.

قدرت ، ثروت ، منزلت : خواسته هاي اصلي

شايسته است كه دانشجويان آزادي خواه ملي سه مؤلفۀ فوق را مد نظر قرار دهند. اين مؤلفه ها مي توانند در وجوه خارجي و داخلي خود مطرح گردند. در وجه خارجي مي توان قدرت را به نيرومندي در عرصۀ بين المللي جهت حفظ منافع حياتي و ملي و نيز تماميت سرزميني ؛ ثروت را به ايجاد و افزايش ثروت ملي ؛ و منزلت را به استيفاي حقوق تاريخي و ملي در عرصۀ بين المللي و ارتقاء وجهۀ ايران نزد جهانيان تعبير كرد. دست يابي شهروندان به حقوق سياسي و بالا بردن مشاركت مردمي در امر ادارۀ كشور ، توزيع عادلانۀ ثروت و نيز رعايت حقوق و آزادي هاي مدني-اجتماعي و رفتار ظابطه مند و احترام آميز با شهروندان ايراني از سوي حاكميت نيز وجه داخلي مؤلفه هاي مطرح شده را تشكيل مي دهند.

                                                                                                    شاهين زينعلي  

ب) «مساله‌ي مليت‌ها» در ايران

 اگر اشتبا نکنم، يكي دو سال پيش از پيروزي انقلاب اسلامي در ایران، از سوی برنارد ليويس نامی که ظاهرا یکی از دانشگاهیان آمريكایی است، مقاله ای انتشار یافت و به پیوست آن نقشه‌ي نیز ارائه شد که آینده ی تقسیم بندی منطقه و نیز ایران را نشان می داد. در اين نقشه، تا جایی که من به یاد دارم ایران قرار بود به مناطق زیر تجزیه شود:

- خراسان بزرگ كه طي 148 سال پيش، دو بار مورد تجزيه قرار گرفته است،‌ اين بار نيز در نقشه‌ي پيشنهادي براي خاورميانه، يكي از هدف‌هاي تجزيه است. در نقشه‌ي پيشنهادي بريتانيا براي خاورميانه مي‌بايست بخش شرقي خراسان كنوني و شمال‌غربي افغانستان، بار ديگر مورد تجزيه قرار گرفته و كشور «پشتوستان» به وجود آيد.

- بلوچستان تجزيه شده و هم‌چنين سيستان تجزيه شده، با يكديگر پيوند يافته و جدا از ايران، حكومت بلوچستان را به وجود آورده‌اند.

- مطابق اين نقشه، بخشي از استان خوزستان، تمامي استان كهگيلويه‌وبويراحمد و بوشهر، بخشي از استان‌هاي فارس و هرمزگان، به «عربستان»‌تبديل شده است.

- هم‌چنين، بر پايه‌ي اين نقشه، بخش‌هايي از سرزمين‌هاي كردنشين اين سوي مرز، با بخش‌هايي از سرزمين‌هاي كردنشين آن سوي مرز در عراق و تركيه، به هم پيوند داده شده و كردستان را تشكيل داده است و آن‌چه باقي مانده است، كشوري است به نام ايرانستان (ماهنامه تئوريك رهنمود- سال اول شماره‌ي اول- خردادماه 1359).

چنانکه از عنوان این گفتار پیداست، نویسنده می خواهد تا حدی که در اینجا می گنجد دو جستار کاملا متفاوت ولی مرتبط با هم را بررسی کند. جستار نخست می تواند موضوع یک بررسی جدی تاریخی و نیز جامعه شناسی قرار گیرد. اما مقوله دوم مبحثی است کاملا سیاسی که باید روشن شود آیا براستی یک پرسش اجتماعی واقعی در ایران است یا مسئله ای است کاذب و فراورده ی نقشه هایی که دشمنان ایران در پی سود خود برای ما طرح ریزی کرده اند.

    ملت ايران،ملتي است ديرپا و كهنسال كه در طول تاريخ حوادث بسيار بر آن گذشته است و بدون شك تأثيرات فراواني بر عمق روح ، تفكر و فرهنگ آن گذاشته اند. اما آنچه در طول تاريخ ماندگاري اين ملت را به عنوان ملتي زنده و پويا تضمين كرده است ، حفظ موجوديت و جوهرۀ اصلي فرهنگ ايراني در تمامي اين قرون و اعصار بوده است. و اين ميسر نگرديده مگر با كوششهاي نياكانمان كه در هر شرايطي بر هويت ايراني خويش و فرهنگ شكوهمند آن تأكيد كرده اند و در راه تداوم و گسترش آن فداكاري هاي بسيار نمودند. امروز ما به عنوان نسل حاضر ميراث دار آن فرهنگ شكوهمند هستيم و در عين حال وظيفه دار صيانت از آن و تداوم راه نياكانمان.

    بديهي است كه دفاع از تماميت سرزميني و موجوديت هر ملتي بر فرزندان آن ملت واجب است. با توجه به موقعيت جغرافياي و ژئوپليتيك خاص ميهنمان ايران ، و مورد توجه بودن آن در عرصۀ  جهاني‌ ، ‌تلاشي مضاعف جهت دفاع از اين سرزمين لازم است. تأكيد بر نيرومندي ايران در عرصۀ بين المللي بسيار مورد توجه است.

    دانشگاه مكاني است كه در آن توليد علم و علم آموزي صورت مي گيرد. فضاي دانشگاه محل برخورد آراء و عقايد مختلف و بيان ديدگاه هاي افراد، شنيدن و آگاه شدن از ديدگاه هاي ديگران است.اين موضوع در كنار شرايط خاص اجتماعي ايران ، دانشگاه را به نوعي تبديل به يكي از كانونهاي  تحولات اجتماعي نموده است. لذا فعاليت هاي دانشجويي در غالب تشكل ها و شكل گيري جريان هاي دانشجويي از اهميت فراواني برخوردارند.

    «ائتلاف دانشجويان آزاديخواه ملي» ، مجموعه اي است متشكل از تعدادي فعالان دانشجويي كه پاسداري از حقوق و منافع ملت ايران و تلاش براي احقاق آن را دغدغۀ اصلي خود مي شمارند. همچنين دفاع از آرمانهاي دانشجويي و تلاش براي حفظ استقلال دانشگاه ديگر دغدغۀ اساسي آنان است.  

در راستای آنچه اشاره رفت، "دانشجویان آزادیخواه ملی" مواضع و برنامه های خود را به شرح زیر بیان می کنند:

۱."دفاع و پاسداری از یکپارچگی ملی و سرزمینی ایران" برای ما از مهمترین امور بوده و تلاش می کنیم که این وظیفه ملی را در هر شرایطی پیش ببریم. به ویژه اینکه بدبختانه در شرایط خطیر امروز میهنمان، گروهی از جریاناتی که ادعای آزادیخواهی هم دارند، در پی تحریفاتی که از آن سوی مرزها و با هدایت قدرتهای بزرگ و منطقه ای صورت می گیرد، دانسته و نادانسته یکپارچگی ملی و سرزمینی ایران را هدف گرفته اند. در چنین شرایطی است که به این جمع بندی رسیده ایم که فعالیت مستقل "دانشجویان آزادیخواه ملی" جهت جلوگیری از نفوذ خزنده جریانهای انحرافی ایران ستیز به جنبش دانشجویی و سو استفاده از موقعیت و اعتبار آن، امری ضروری است.

۲. "پاسداری از آزادیهای فردی و گروهی بر اساس موازین مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر" را دومین وظیفه مهم خود به شمار می آوریم. بدیهی است که در این مورد با ارجاع به نص صریح اعلامیه جهانی حقوق بشر و دوری گزینی از تفسیرهای جهت دار و غیر معتبر که درصدد ایجاد پوشش برای فعالیتهای تجزیه طلبانه هستند، هیچ تضادی میان ملی گرایی و میهن دوستی خود با پایبندی به موازین جهانی حقوق بشر نمی بینیم. در همین راستا است که کوشش خواهینم نمود که همواره پیگیر حق مسلم ملت ایران در دستیابی به آزادیهای فردی و گروهی باشیم و در این راستا از هیچ تلاشی فروگذار نخواهیم کرد.

۳. ما باور داریم که ملت ایران در شرایط حاضر تحت ستم و تبعیض می باشند و این ستم و تبعیض بیش از هرچیز بر مبنای ایدئولوژی و منافع حاکمان است. اما دو گروه اجتماعی نیز از اعمال ستم مضاعف رنج می برند. "زنان" و "اقلیتهای دینی و مذهبی" به شدت زیر فشار تبعیضهای های مضاعف "جنسی" و "مذهبی" قرار دارند. ما پیگیرانه در راه رفع این ستم و تبعیض مضاعف خواهیم کوشید.

۴. بنابر ماهیت دانشجویی خود، "پیگیری حقوق صنفی دانشجویی و مطالبه و پاسداری از آزادیهای آکادمیک" را کارویژه خود دانسته و پیگیرانه در این امور کوشش خواهیم نمود و در مقابل هر فرد، نهاد و  یا جریانی که در صدد سلب حقوق و آزادیهای دانشجویی باشد، مقاومت خواهیم نمود.

۵.پاسداشت مولفه های "هویت ملی ایرانیان" را از اهم وظایف خود به شمار آورده و در جهت گسترش و ترویج این مولفه ها خواهیم کوشید.

۶. "میراث فرهنگی و زیست محیطی" از سرمایه های بازگشت ناپذیر یک ملت می باشند. به همین دلیل است که پاسداری از این میراث را در شمار وظایف تعطیل ناپذیر خود می دانیم.

۷. از آنجایی که اکنون شرایط برگذاری پلونوم جهت انتخاب کمیته مرکزی برای "ائتلاف دانشجویان آزادیخواه ملی" را نداریم، تا اطلاع ثانوی اعضای هیئت موسس ائتلاف، با نام "کمیته موقت ائتلاف دانشجویان آزادیخواه ملی" در این زمینه انجام فعالیت خواهند کرد. این اعضا به ترتیب حروف الفبا عبارتند از:

۱-۷. پیمان اسدزاده (دانشگاه تهران)

۲-۷.تیرداد بنکدار (دانشگاه تهران)

۳-۷.کورش جنتی (دانشگاه علامه طباطبایی)

۴-۷.مهرداد رحیمی (دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز)

۵-۷.شاهین زینعلی (دانشکده علوم اقتصادی)

                                                           تهران ۱۹مهرماه ۱۳۸۷ 

                                  کمیته موقت ائتلاف دانشجویان آزادیخواه ملی